9/20/2015

Hawker Tempest - Burza


Znakomity myśliwiec bombardujący Typhoon w swej pierwotnie planowanej funkcji myśliwca przechwytującego okazał się niewypałem z powodu stosunkowo niskiej prędkości wznoszenia oraz kiepskich osiągów na dużych wysokościach. podjęta w 1941 r. próba zaradzenia tym problemom polegała na zastosowaniu nowego płata o eliptycznym obrysie i cienkim profilu laminarnym.

Chłodnicę postanowiono przenieść spod silnika do przy-kadłubowych odcinków krawędzi natarcia skrzydeł, a napęd miał stanowić silnik Napier Sabre EC.107C. Zmniejszenie grubości skrzydeł poważnie ograniczyło zapas paliwa, co oznaczało konieczność umieszczenia w kadłubie dodatkowego zbiornika pomiędzy silnikiem a kabiną pilota.
 Studium projektowe pod pierwsza nazwą Typhoon Mk II  przedstawiono ministerstwu lotnictwa, które
18 listopada 1941 roku zamówiło dwa prototypy zgodnie ze specyfikacją F.10/41. Wobec rozmiaru
zmian w porównaniu z Typhoonem w styczniu 1942 r. samolot otrzymał nową nazwę Tempest (,,burza").
po skreśleniu programu myśliwca Tornado wszystkie alternatywne jednostki napędowe planowane dla tej rodziny maszyn postanowiono wypróbować na tempestach.


W ten sposób dwa pierwsze prototypy zbudowano w konfiguracji Tempest Mk I (z silnikiem Sabre IV
i chłodnicami w płacie) oraz Tempest Mk V ( z silnikiem Sabre II w typowej instalacji z Typhoona).
Wśród zamówionych czterech kolejnych prototypów znalazły się dwa tempesty Mk II z gwiazdowym silnikiem Bristol Centaurus o mocy 2550 KM, jeden Mk II z widlastym Rolls-Royce Griffon IIB i jeden
Mk IV z silnikiem Griffon 61.
 Z tej ostatniej pary ukończono tylko jeden samolot (i to dopiero w 1944 r. ) jako prototyp myśliwca Fury.
 Jeszcze przed oblataniem któregokolwiek z prototypów ministerstwo lotnictwa zamówiło 400 myśliwców
Tempest Mk I, ale zamówienie to przesunięto później na inne warianty.


Prototyp Temapesta Mk I,
którego sylwetki nie zakłócała typowa dla Typhoona chłodnica pod silnikiem, wystartował 24 lutego 1943 r.
i wkrótce po tym osiągną maksymalną prędkość 750 km/h na wysokości 7470 m. Problemy techniczne i opóźnienia programu rozwoju silnika Sabre IV spowodowały całkowita rezygnację z tego wariantu.
Ostatecznie pierwszym oblatanym 2 września 1942 r. prototypem był pierwszy egzemplarz Tempesta Mk V.
Zachował on chłodnicę pod silnikiem i początkowo miał standardowe usterzenie Typhoona, ale wkrótce uległo to zmianie. Pierwszy spośród 805 seryjnych tempestów Mk V, który wystartował z Langley
21 czerwca 1943 r. należał - podobnie jak następnych 99 egzemplarzy - do tzw. serii 1 z czterema działkami British Hispano Mk II kal. 20 mm, których długie lufy wystawały przed krawędź natarcia skrzydeł.


Wszystkie późniejsze tempesty ( Mk V serii 2, Mk VI i Mk II) otrzymały działka Hispano Mk V z krótką lufą, ukrytą w obrysie płata. W 1945 r. pojedynczy tempest Mk V przechodził próby z dwoma działkami typu P kal. 40 mm w gondolach pod skrzydłami, wzorowanych na rozwiązaniu znanym z myśliwca
Hurricane Mk IID. Po zakończeniu II wojny światowej pewna liczbę egzemplarzy przebudowano na holowniki celów Tempest TT.Mk 5.
Zamówienie na 500 tempestów Mk II z silnikiem gwiazdowym złożono w październiku 1942 r., osiem
miesięcy przed oblotem 28 czerwca 1943 r. prototypu z silnikiem Centaurus IV oraz Centaurus V o mocy 2550 KM który był najlepszym silnikiem stosowanym do serii Tempest w późniejszym okresie modernizacyjnym.

Specyfikacja       
1-miejscowy samolot myśliwski i myśliwsko-bombowy

Napęd:
24-cylindrowy silnik w układzie H Napier Sabre II A
o mocy 2210 KM

Osiągi: 
Prędkość maksymalna na wysokości
5730 m: 628 km/h
Prędkość przelotowa na wysokości
5730 m: 628 km/h
Poczałkowa prędkość wznoszenia
1433 m/min
Czas wznoszenia na wysokość
6100 m: 6min 6s
Pułap eksploatacyjny: 10 970 m
Zasięg na paliwie wewnętrznym:
1320 km
Zasięg ze zbiornikami dodatkowymi:
2092 km

Masy:
Własna: 4082 kg
Maksymalna startowa: 6142 kg

Wymiary:
Długość: 10,26 m
Wysokość: 4,90 m
Rozpiętość: 12,50 m
Powierzchnia nośna: 28,1 m²

Uzbrojenie:
Skierowane do przodu 4 stałe działka Hispano Mk 5 kal. 20 mm
w skrzydłach oraz podwieszane pod skrzydłami środki bojowe o łącznej masie do 907 kg
zwykle 2 bomby o wagomiarze 227 kg lub 454 kg albo 8 niekierowanych rakiet klasy powietrze-ziemia
RP-3

Źródła:
Archiwa własne w oparciu o dane historyczno-techniczne British Museum & Avia Collect, Grafika Google.

Nie wyrażam zgody na kopiowanie i rozpowszechnianie zawartości publikacji mojego autorstwa (tekstu, zdjęć oraz filmów) bez mojej pisemnej zgody aviaclubpoland.blogspot.com

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz