4/23/2016

Dassault Rafale - Szkwał


Doświadczalny samolot bojowy ACX (Avion de Combat Experimental) został zaprojektowany na początku lat 80. XX wieku w zakładach Dassault jako demonstrator technologii dla francuskich programów nowych maszyn bojowych dla sił powietrznych (ACT, Avion de Combat Tactique) i marynarki (ACM, Avion de Combat Marine). Gdy w sierpniu 1985 r. Francja wycofała się z międzynarodowego projektu EFA, tłumaczono to rzekomo forsowaną przez siły zbrojne - zwłaszcza przez marynarkę - koniecznością ograniczenia gabarytów i masy własnej samolotu (do 8 t).

Tymczasem oblatany 4 lipca 1986 r. doświadczalny ACX miał masę własną 9500 kg. i mimo to pomógł w dopracowaniu ogólnej konfiguracji, aerodynamiki, osiągów, systemu sterowania przewodowego i kompozytowej konstrukcji planowanego ACT, który przyjął postać samolotu Dassault Rafale ("Szkwał").
ACX, od tej pory nazywany Rafale A, początkowo był napędzany dwoma silnikami turbowentylatorowymi General Electric F404-GE-400 o ciągu 68,6 kN każdy, ale po wykonaniu 460 lotów próbnych (w tym przerwanych lądowań na pokładzie lotniskowca ,,Clemenceau") lewy silnik F404 zastąpiono jednym z 15 przeznaczonych do prób w locie egzemplarzy docelowego silnika dla Rafale - turbowentylatorowego SNECMA M88-2 o ciągu 73,5 kN.


Podczas swego pierwszego lotu 19 maja 1991 r. prototyp Rafale C osiągną prędkość ponaddźwiękową bez użycia dopalacza. Był to jedyny prototyp wariantu jednomiejscowego dla sił powietrznych. 30 kwietnia 1993 r. oblatano prototyp dwumiejscowego dwusteru Rafale B z wielofunkcyjnym radarem Thomson-CSF/Detexis RBE2 i zestawem środków obronnych Thomson-CSF/MATRA Spectra. Początkowo planowany jako maszyna przejściowa z pełnymi możliwościami
bojowymi dwumiejscowy Rafale B stał się podstawowym wariantem bojowym Armée de l'Air
(operator uzbrojenia w tylnej kabinie uczestniczy tylko w niektórych misjach). W swej ostatecznej postaci seryjnej (standard F2), która w 2004 r. rozpoczęła służbę w siłach powietrznych, Rafale zastąpił samoloty typu Crusader, Etendard IV, Jaguar i Mirage IV, a w przyszłości ma jeszcze zająć miejsce maszyn typu Super Etendard, Mirage F1 i Mirage 2000C/D/N.


Zachowujący w prawdzie główne rozwiązania ACX, ostateczny prototyp Rafale D (fr. Discret, ,,trudnowykrywalny") dla Armée de l'Air był nieco mniejszy i lżejszy. Zmniejszenie radarowego przekroju skutecznego uzyskano dzięki zaokrągleniu owiewki u nasady skrzydeł, napyleniu od środka oszklenia kabiny związkiem złota, zastosowaniu ciemnoszarej powłoki pochłaniającej promieniowanie radarowe i przeprofilowaniu tylnego przejścia statecznika w kadłub.
Zmniejszono także wysokość statecznika, na którego szczycie znalazł się zasobnik z wyposażeniem elektronicznym (radar ochronny ogona Spectra i boczne detektory odpalania pocisków rakietowych).
W końcowej fazie ostatecznie ponad 50% masy własnej płatowca Rafale stanowią kompozyty i inne nowoczesne materiały.

Źródła:
Archiwa własne w oparciu o dane historyczno-techniczne Dassault Aviation & Rafale Aviation, Grafika Google.

Nie wyrażam zgody na kopiowanie i rozpowszechnianie zawartości publikacji mojego autorstwa (tekstu, zdjęć oraz filmów) bez mojej pisemnej zgody aviaclubpoland.blogspot.com

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz